[ مِنْ ] أَنْ أَعْصِىَ وَ أَنَا أَعْلَمُ ، أَوْ أُخْطِئَ مِنْ حَيْثُ لا أَعْلَمُ . » « 1 » و از تو درخواست مىنمايم عمل كردن به نيكوترين چيزهايى را كه مىدانم و ترك بدترين چيزهايى را كه از آن آگاهم و مصون ماندن از اين كه آگاهانه گناه كنم ، يا ناآگاهانه دچار اشتباه گردم . لزوم اتّصاف به همه‌ى خوبىها براى ظهور كمالات فطرى ، نه تنها انسان بايد رهايى از امور ياد شده در فراز پيشين را از خدا بخواهد ؛ بلكه بايد پس از نجات ، تقاضاى ورود به همه‌ى خوبىها را از خداوند متعال بنمايد . از اين رو ، در اين فراز مىفرمايد : « وَ أَسْأَلُكَ الْأَخْذَ . . . » . و در فراز آينده مىفرمايد : ( 369 ) « وَ أَسْأَلُكَ السَّعَةَ فِى الرِّزْقِ ، وَ الزُّهْدَ فِيما هُوَ وَبالٌ . » « 2 » و وسعت روزى و زهد و عدم تمايل به آن چه را كه بدفرجام است ، از تو تقاضا مىنمايم . سرّ درخواست زهد در عين تقاضاى توسعه‌ى روزى تقاضاى وسعت در روزى ظاهرى و زهد از آن چه سبب و بال و خسارت معنوى و اخروى انسان مىشود ، براى آن است كه بيشتر افراد ، زمانى كه در مال و منال و

--> ( 1 ) . اقبال الاعمال ، ص 171 . ( 2 ) . همان .